Sunday, September 15, 2002

ميخوام يروز بشينم اونقدر فکر کنم که ديگه تهش هيچي نمونه..... هيچ فکر اضافه نمونه ولي وقتي که خوابم ببره مطمئنم دوباره فرداش يه فکري مياد سراغم يه خاطره اي ، شايد خاطره ي همون فکر کردنه ............ پس چيکار کنم ؟ فکر کنم بايد انقدر فکر کنم تا بميرم ولي من اينو اصلا دوست ندارم روز به اون درازي رو اصلا از کجا بيارم يه روزي از آغاز فکر کردنم تا مرگ قدر تمام زندگيم شايدم بيشتر وقت لازمه که............! اصلا بيخيال منصرف شدم به قول آيدا CARPE DIEM !